گزارشی جذاب از صعود گروه کوهنوردی زاگرس به بام ایران دماوند
ازفعالترین گروههای کوهنوردی شهرستان است وهمه ساله کوههای
مرتفع کشورراصعودمی نماید.وچند سالی است که صعودبه قله های خارج ازکشورهم
دردستورکارقرارگرفته که باآرارات ترکیه شروع شده و با آراگاتس ارمنستان
وکازبک گرجستان ادامه پیدا کرده وانشا’الله تداوم خواهدیافت.این گروه گروهی
بسته است بااعضای مشخص به این دلیل که بیشتردوست دارد تاگروههای دیگری هم
شکل بگیرند وکوهنوردی وتشکیل گروههای بیشتر در شهرستان نهادینه شودکه
الحمدلله همینطور هم شده وروزبه روز شاهد نسج گروههای دیگری درسطح شهرستان
هستیم .منبع : وبلاگ گروه کوهنوردی زاگرس پاوه
مسیرصعودازپناهگاه تخت فریدون تاقله
مسیرصعودازگردنه سرتا پناهگاه تخت فریدون
گروه کوهنوردی زاگرس پاوه باحضور 9نفرازاعضای خود (آقایان:سیدفاتح حسینی ،تحسین بابایی ،پیمان احمدی، طه احمدیان،سیروس احمدی ،افراسیاب سلیمانی،ساسان احمدی ،میلادصالحی وسرحدرستمی)روزپنجشنبه مورخ 13تیرماه 1392 راس ساعت 3بعدازظهر جهت صعود به قله5672متری دماوند حرکت کرد.این باربرعکس سایر سفرها که ازویسله نقلیه ی کرایه استفاده می کردیم تصمیم گرفته شد تاازماشین شخصی همنوردان استفاده گردد بنابرین بااستفاده ازماشین های آقایان سلیمانی (ال90)وساسان احمدی (405)سفرخودرا شروع کردیم وپس ازگذشتن ازشهرهای کرمانشاه ،همدان،ساوه وتهران شب رادرامامزاده داود خوابیدیم وصبح ازطریق جاده هرازبعدازتونل شماره 8 به سمت چپ به طرف منطقه دلا رستاق وروستای ناندل راندیم پس ازعبورازجاده ای پر پیچ وخم وآسفالته ساعت 9صبح به روستای میانده رسیدیم وصبحانه رادرهمانجا صرف کرده وماشینها رادر روستا گذاشته ویک سایپا به مبلغ 50000تومان کرایه کردیم تا گروه رابه( گردنه سر) درارتفاع 2850 متری برساند.
آماده شدن جهت صعود (روستای میانده)
پس ازگذشتن ازمیان دشت شقایقها وگون زاربا جاده ای نه چندان مناسب پس از45دقیقه به گردنه سر رسیده وازماشین پیاده شدیم که با یک گروه پرتعداد ازهمنوردان کرد ایلامی مواجه شدیم که آنها هم آماده صعود بودند .
پیاده شدن ازسایپا (گردنه سر2850متر)
این درحالی است که تااین زمان دماوند چون معشوقه ای خوش نگار که برای عاشق سینه چاکش نازوتبخترفروشد وورخ درنقاب کشد چهره زیبای خود راازما پنهان ودرپس ابرها ومه رقیق خود راپنهان نموده است.درمیان این مه رقیق ساعت 12به سمت پناهگاه تخت فریدون به راه افتادیم ابتدای مسیر شیبی نرمال است اما پس ازطی چمنزاری سرسبزوزیباپس ازساعتی به راهی نسبتا پرشیب رسیدیم که پس ازمقداری طی مسیر سنگلاخی شد .درهمین زمان به یکباره مه کناررفت ودماوند نقاب ازچهره گشود ودوستان دقایقی محوتماشای آن شدندوتعدادی عکس وتصویر گرفتند بادیدن آن به یاد شعرملک الشعرای بهار افتادم که دردوره ی دبیرستان می خواندیم :
ای دیو سپید پای در بند!ای گنبد گیتی! ای دماوند!
از سیم به سر یکی کله خود
ز آهن به میان یکی کمر بند
تا چشم بشر نبیندت روی
بنهفته به ابر، چهر دلبند
تا وارهی از دم ستوران
وین مردم نحس دیومانند
با شیر سپهر بسته پیمان
با اختر سعد کرده پیوند
چون گشت زمین ز جور گردون
سرد و سیه و خموش و آوند
بنواخت ز خشم بر فلک مشت
آن مشت تویی، تو ای دماوند!
پیش به سوی بام ایران
درحالی که کم کم داشتیم اوج می گرفتیم و بالا ترازمه قرار می گرفتیم منظره رویایی وزیبایی رانظاره گرشدیم که تمام منطقه شمال دماوند به طرف مازندران سراسر پوشید ه ازابربود وچون دریائی درطلاطم وما چون پرندگانی سبکبال برفرازاین ابرها درحال صعود ودیدارازاین صنع زیبای خالق باشکوه کائنات بودیم وناخود آگاه زبان به تحسین وشکرگشودیم.
پس ازطی این یال سنگلاخی به دشتی کوچک وسرسبز رسیدیم که مقدار زیادی برفاب درآن جاری بود ومکان مناسبی برای استراحتی کوتاه وصرف نهار می تواند باشد.البته گروه کوهنوردان ایلام درهمین دشت چادرهایشان رابرپا کردند وبه احتمال زیاد شبی سرد راپشت سرخواهند گذاشت.
چون پناهگاه آب ندارد باید ازهمین دشت ودره کوچکی که تا پناهگاه ادامه دارد به اندازه کافی آب برداشت نمود.پس ازطی این دره کوچک باچرخشی کوچک به یال سمت چپ، پناهگاه تخت فریدون نمایان می شود ودرساعت 5/5عصرپس ازپنج ساعت ونیم کوهنوردی به پناهگاه رسیدیم که برروی یالی کوچک قراردارد وومکان آن دورازخطربهمن می باشد وازآنجا می توان تمام روستاهای شمال شرق وشرق دماوند ومسیر صعود ویخچال یخاروقله دماوند وتپه گوگردی رادید. مکان پناهگاه نسبتا مسطح است وارتفاع آن 4350 مترمیباشد این پناهگاه دراین مکان واقع نعمتی است چراکه شب هنگام بادسرد بسیارتندی می وزید وبیتوته درچادر مشکل به نظر می رسد این پناهگاه ظاهرا توسط دانشجویان دانشگاه تهرا ن درسال1355ساخته شده وعکسهایی از روال ساخت آن درداخل پناهگاه نصب شده ودیوارهای آن سنگی وسقفش فلزی می باشد .
عکس زیر در سال1355گرفته شده است:
برگرفته ازسایت WWW.LARIJAN.IR
بجزما گروه دیگری ازکوهنوردان برازجان بوشهر هم درآنجا حضورداشتند که برای همگی به اندازه کافی جا برای خوایبدن وجود داشت وتقریبا حدود 20 نفر می توانند درآن بخوابند.پس ازرسیدن به پناهگاه برروی صخره های کنار آن مقداری به گشت وگزار پرداخته وطبیعت منطقه رابه نظاره نشستیم وبا منظره جا لبی روبرو شدیم که دریال نزدیک روبروی پناهگاه تعدادی قوچ ومیش بدون ترس درحال چرا بودند وماهم دقایقی رابه دیدن آنها سپری کردیم ولذت بردیم امید واریم روزی فرا رسد که بتوانیم این حیوان زیبا رادرکوههای اورامانات همچون گذشته ببینیم.
پس ازصرف شام که سوپ آماده وسیب زمینی بود سریعترخوابیدیم وفردا صبح پس ازصرف صبحانه ساعت 6حمله به قله آغاز شد محل صعود ازهمان یالی است که پناهگاه برروی آن قرارداردوتا مقداری ازراه بدون برف است اما گاهی واقعا سنگلاخی می شود وباید مواظب بود .
یخچال یخار پشت سر گروه
نشانه مناسب برای مسیرصعود این است که یخچال یخاردرسمت چپ شما قرار می گیردوتا محلی باید بالا رفت که دیگریک گرده برفی اجازه صعود نمی دهدوباید ازاین نقطه مقداری به سمت راست تراورس نمود وتغییر مسیر داد البته چون هوا سرد وبرف سفت است باید ازکرامپون استفاد ه نمود وگرنه خطر سقوط دریک پرتگاه بزرگ وجود دارد.بعدازاین تراورس کوچک باید مجددا کرامپونها راباز کرد چون مسیر بازهم بدون برف است وبازهم سنگلاخی می شود پس ازمقداری طی مسیر به نقطه ای می رسیم که دیگر بجزعبور از برف راه دیگری وجود نداردوچون برفها سفت است مجددا کرامپونها رابسته وآقایان حسینی وبابائی بااستفاده ازکلنگها به عنوان سرقدم راه راهموارمی کردند.ازارتفاع 5000به بالا به علت کمبود اکسیژن وتاثیر ارتفاع بربدن حرکت واقعا مشکل می شود وهر10قدم باید مقداری استراحت نمودوتجدید قوا کرد گروه مادریک ماه گذشته قبل ازصعودبه دماوند صعودبه قله 4000متری دالانکوه وهمچنین 3400متری شاهو وتمرینات آماده سازی منظم راگزرانده است وکاملا آماده هستیم اما به هرحال دماوند دماوند است ونیروی زیادی رامی طلبد.به هرحال پس ازطی یک شیب تند برفی راس ساعت 1بعدازظهرگام بربلندای بام ایران نهادیم هوا به شدت سرد بود وباد شدیدی می وزیداما خوشحالی صعودی موفقیت آمیز گرمی خاصی به ما می داد.خداوندا ازتوسپاسگزاریم که توانائی این صعود رابه ما بخشیدی واجازه دادی برفرازابرها وازبلندای دماوند شاکرتوباشیم ودلمان به یاد تو بلرزد ،خداوندا زبان ما نسبت به شکر توقاصروعا جزاست شکرگزارتو تمام ذرات عالم هستی اند.
نمادگرگ وگوسفندپشت سرگروه
تپه گوگردی پشت سرگروه
کاسه آتشفشان خاموش دماوند پر ازبرف بودوتپه گوگردی درکنارآن طبق معمول همیشه در حال فوران گوگرد بود.تعداد دیگری کوهنورد برفراز قله بودند که ازسایر مسیرها صعود کرده بودندبسیاری ازقلل البرز مانند علم کوه ،تخت سلیمان ،آزاد کوه، پالون گردن ،توچال و.....درمعرض دید قرار داشتند واگر هوا صاف بود می توانستیم دریای خزر راهم ببینیم.حدود نیم ساعت درقله بودیم وعکس وفیلم گرفتیم.ازنمادهای بارز قله یکی همین تپه گوگردی است ودیگر لاشه گرگ و گوسفندی است که می گویند 30 سال است که بر فراز قله هستند وبه علت سردی هوا همچنان مانده اند ومعلوم نیست چگونه به اینجا آمده اند.
ساعت یک ونیم ازهمان مسیر شمال شرقی فرود آمدیم وچون دراین لحظات برف نرم شده بود بدون استفاده از کرامپون پایین رفتیم مقداری پایین ترازقله به کوهنوردان برازجان رسیدیم که همچنان درحال صعود بودند همچنین به یک گروه ازکوهنوردان دیواندره از کردستان به سرپرستی دوست عزیزم آقای سلام اسماعیل سرخ رسیدیم که آنها هم دراین روز در حال صعود بودند ایشان رئیس هیئت کوهنوردی دیواندره وازکوهنوردان صاحب قلم وبسیار فعال هستند وبراستی دماوند دراین روز سراسر کردی بود گروه زاگرس پاوه وگروه هیئت کوهنوردی دیواندره وگروهی از شهر ایلام وشاید گروههای دیگر که ما آنها راندیدیم ونشناختیم .باآرزوی سلامتی وموفقیت برای آنهاازایشان جدا شدیم وساعت پنج ونیم عصربه پناهگاه رسیدیم وپس ازصرف نهار وآماده کردن وسایل راس ساعت 5به سمت گردنه سر فرود آمدیم که مه غلیظی درمیانه راه موجب شد تا راه را گم کرده ومقداری علاف بمانیم اما خوشبختانه بالاخره راه را پیدا کرده وساعت 8به گردنه سر رسیده وبا هماهنگی قبلی سوارسایپا شده ووبه روستای میانده ومحل پارک ماشینها رسیدیم پس ازجمع وجورکردن وسایل سوارماشین شده وشب رادرپارکی در پلور به صبح رساندیم وفردا غروب ازطریق ساوه ،همدان وکرمانشاه به شهرستان پاوه رسیدیم .
خدایا چنان کن سرانجام کار توخوشنود باشی وما رستگار
